Πλαίσιο

Πολλοί από εμάς συμφωνούμε στις μέρες μας ότι ο τρόπος κοινωνικής οργάνωσης που έχει εγκαθιδρυθεί στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη μας οδηγεί σε κρίσεις σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, αποσυνδέοντάς μας από την λήψη αποφάσεων ζωτικής σημασίας σε σχέση με την κοινωνία, υποβιβάζοντάς μας σε μια μορφή νομίσματος ως εργατικό δυναμικό, ενώ μας εξατομικεύει, μας αποξενώνει και καταστρέφει όλες τις μορφές ζωής και τους πόρους της Γης.

Θεωρούμε πως αυτή η καταστροφή, το εσωτερικό μας κενό και ο διαχωρισμός από αυτό που θα μπορούσε να γίνει ο καθένας μας, δεν είναι μόνο αποτέλεσμα κάποιων κακών ηγεμόνων ή κάποιων αδίστακτων καπιταλιστών αλλά κάτι εγγενές στο σύστημα, που φτάνει μέχρι τους θεσμούς και τις αξίες της κυριαρχίας που το διαμορφώνουν.

Η κυριαρχία είναι υπακοή, που ασκείται μέσω της εξουσίας και εκδηλώνεται με εμφανή τρόπο στο μονοπώλιο της φυσικής βίας (γενοκτονίες, δολοφονίες, βασανιστήρια, καταστολή, κ.λπ. που ασκούν οι δυνάμεις καταστολής), και με έναν πιο αποδεκτό τρόπο δια μέσου άλλων μορφών δομικής βίας και κοινωνικού ελέγχου: μισθωτή εργασία, ατομική ιδιοκτησία, ΜΜΕ, διαφημίσεις, πατερναλιστικές κοινωνικές υπηρεσίες κ.λπ.

Σε γενικές γραμμές, μπορούμε να πούμε ότι η κυριαρχία και η συγκέντρωση εξουσίας αυξάνονται όλο και περισσότερο στις περισσότερες περιοχές του κόσμου.

Θύλακες αντίστασης

Η κυριαρχία προσπαθεί να υπονομεύσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, που είναι ο σπόρος αντίστασης και το κίνητρο δημιουργίας διαφορετικών κοινωνιών. Ιθαγενείς και αυτόχθονες λαοί σε αντίσταση, αυτοδιαχειριζόμενα πολιτικά και κοινωνικά κινήματα και συλλογικότητες συνεχίζουν σε κάθε γωνιά του πλανήτη τη μεγάλη τους μάχη για να υπερασπιστούν τη Γη από την εκμετάλλευση, την κουλτούρα τους από τη διάλυση και από τον εξευτελισμό του κόσμου τους. Τόσο στην ύπαιθρο όσο και στην πόλη, η αξιοπρέπεια μάς προσφέρει θεμιτές μορφές αυτοάμυνας για να υπερασπιστούμε τους λαούς, τις ανθρώπινες αξίες και την ίδια την ανθρωπότητα.

Οι κινητοποιήσεις πολλαπλασιάζονται εκεί όπου αντιστέκεται η αξιοπρέπεια, και η ανυπακοή ενισχύει τη μη συνεργασία με τις κυρίαρχες δομές (τα κράτη, τους θεσμούς και τις εταιρίες).
Αυτές είναι θύλακες αντίστασης ενάντια στην αφομοίωση και αντιμετωπίζουν την εξουσία. Είναι συλλογική νοημοσύνη σε μια κατάσταση κίνησης και δημιουργίας και επιβεβαιώνουν την αναγκαιότητα για έναν διαφορετικό κόσμο που ήδη έχει αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα.

Στο δρόμο για μια Ολοκληρωμένη Επανάσταση

Αυτοί οι θύλακες αντίστασης είναι επίσης θύλακες ελπίδας, επειδή δείχνουν τη θέληση να μη δεχόμαστε την τρέχουσα βαρβαρότητα. Παρ’ όλα αυτά, είναι κρίμα που πολλές προσπάθειες ακόμα συγκεντρώνονται μόνο στην αντίσταση και βασίζονται στο να διεκδικούν μεταρρυθμίσεις.

Θεωρούμε ότι για να αντισταθούμε και, κυρίως για να ξεπεράσουμε το τρέχον σύστημα, πρέπει να δημιουργήσουμε τους εαυτούς μας ως ανθρώπους και ως κοινότητες και να δημιουργήσουμε μια καινούρια κοινωνία.

Εδώ και κάποιες δεκαετίες, και με την επιτάχυνση που έχει φέρει η συστημική κρίση ακόμα περισσότερο, διάφορες διαδικασίες κοινωνικής αυτοδιαχειριζόμενης δημιουργίας έχουν γεννηθεί και έχουν ενισχυθεί σαν φάροι πραγματικότητας που φωτίζουν τις ελπίδες ολοκληρωμένης μετατροπής στην κοινωνία.

Κάποιες απ’ αυτές τις πρωτοβουλίες είναι συντονισμένες αλλά γενικά βρίσκουμε πως υπάρχει μεγάλη αποσύνδεση και έλλειψη κοινού έργου ανάμεσα στα διάφορα συγγενικά κινήματα και ομάδες. Ταυτόχρονα, παρατηρούμε ότι πολλές φορές αφήνουμε στην άκρη την προσπάθεια για την προσωπική και συλλογική βελτίωση που είναι αναγκαία για να αποκτήσουμε τις αλλαγές που θέλουμε. Θεωρούμε ότι πρέπει να δουλέψουμε για να βρούμε ένα κοινό πλαίσιο που να μας επιτρέπει να προχωρήσουμε μαζί σε ένα κοινό προορισμό, με αυτόνομο και αποκεντρωμένο τρόπο, και που να μας επιτρέπει τόσο την ανάπτυξη σε προσωπικό επίπεδο όσο και τη δυνατότητα να αντισταθούμε.

Απαραίτητο βήμα για να προχωρήσουμε προς αυτή τη σύγκλιση και το κοινό πλαίσιο, είναι να δημιουργήσουμε χώρους συνάντησης για τη μελέτη, τη σκέψη και τη δουλειά πάνω σε συγκεκριμένους τρόπους εξέλιξης αυτής της επανάστασης.

Όπως πρόσφατα εκφράστηκαν οι Ζαπατίστας, είναι ο καιρός του ναι, ο καιρός να βρεθούμε αυτοί που:

«…απαντήσαμε καταφατικά στην ερώτηση “μήπως θα μπορούσε να υπάρξει άλλος τρόπος;” Λείπει να απαντήσουμε τις ερωτήσεις που ακολουθούν αυτό το “ναι”. Πώς γίνεται αυτός ο άλλος τρόπος, αυτός ο άλλος κόσμος, αυτή η άλλη κοινωνία που φανταζόμαστε, που θέλουμε, που χρειαζόμαστε; Τι πρέπει να κάνουμε; μαζί με ποιους;»

Είπαν επίσης πως αν έχουμε απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις, τώρα είναι η στιγμή να τις μοιραστούμε. Είναι λες και περιμέναμε αυτήν τη στιγμή από καιρό. Έχει έρθει λοιπόν η ώρα που, αυτοί που υποστηρίζουμε αυτό το κάλεσμα, να ετοιμαστούμε να διευκολύνουμε το μοίρασμα τέτοιων απαντήσεων.

Για όλους αυτούς τους λόγους, αποφασίσαμε να συντάξουμε αυτό το κάλεσμα, να συζητήσουμε πάνω σε αυτές τις απαντήσεις, να βρεθούμε και να δημιουργήσουμε ένα διεθνή χώρο σύγκλισης που έχουμε ονομάσει Μπλοκ για την Ολοκληρωμένη Επανάσταση.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.